Obecność e-papierosa w urzędowym wykazie zgłoszeń nie jest certyfikatem bezpieczeństwa ani potwierdzeniem zgodności egzemplarza z prawem. Warto o tym pamiętać, gdy zdjęcie tabeli lub zdanie „produkt zgłoszony” pojawia się jako argument w dyskusji. Poniżej wyjaśniamy, jaki wniosek rzeczywiście można wyciągnąć z publicznego wpisu, a jakiego dokument nie uzasadnia.

Źródła sprawdzono 26 października 2026 r. Na stronie Biura do spraw Substancji Chemicznych dostępny był wykaz oznaczony datą 24 września 2026 r. Data naszego sprawdzenia nie zmienia daty danych.

Co urząd publikuje, a czego nie zatwierdza?

Biuro do spraw Substancji Chemicznych opisuje wykaz jako informacje pochodzące ze zgłoszeń przekazanych urzędowi. Zaznacza wprost, że wpis nie przesądza o zgodności rzeczywiście wprowadzanego do obrotu wyrobu z ustawą tytoniową. Publiczny dokument uwzględnia też ochronę tajemnicy handlowej.

To istotna granica dowodowa: informacja o zgłoszeniu opisuje dokumentację, a nie wynik badania urządzenia trzymanego w ręku. Nie wolno zastępować zdania „w wykazie znajduje się wpis” stwierdzeniem „urząd przebadał i zatwierdził ten egzemplarz”. Sam wykaz nie dostarcza takiego dowodu.

Co naprawdę zawierają kolumny?

Sprawdziliśmy nagłówki arkusza opublikowanego jako wykaz z 24 września 2026 r. (XLSX). Sześć kolumn opisuje podmiot zgłaszający, markę, jej podtyp, rodzaj wyrobu, stężenie nikotyny oraz typ zgłaszającego. Nazwa zakładki również wskazuje 24.09.2026.

W tych nagłówkach nie ma osobnej kolumny z oceną bezpieczeństwa, wynikiem kontroli konkretnej partii ani datą badania laboratoryjnego. Nie ma również daty zgłoszenia każdego wiersza. Dlatego daty zakładki nie można przypisać wszystkim produktom jako dnia ich zgłoszenia lub przebadania.

W kolumnie dotyczącej stężenia sam nagłówek nie podaje jednostki. Przy cytowaniu liczby nie należy dopisywać jednostki wyłącznie z przyzwyczajenia. Potrzebna jest dokumentacja wyjaśniająca znaczenie danych. Warto także oddzielać dane o zgłaszającym od ustalenia, kto odpowiada za konkretny egzemplarz: nazwa w tabeli nie zastępuje dokumentów tego egzemplarza.

Dlaczego brak wpisu nie daje prostego rozstrzygnięcia?

Urząd informuje, że wykaz jest aktualizowany przeciętnie raz w miesiącu. Nie publikuje w nim informacji o zgłoszonych wyrobach, dla których nie upłynął wskazany w objaśnieniu sześciomiesięczny okres od zgłoszenia. Już z tych zasad wynika, że publiczna tabela nie jest bieżącym rejestrem każdej właśnie przesłanej dokumentacji.

Brak odnalezionego wpisu nie pozwala więc automatycznie orzec ani bezpieczeństwa, ani niebezpieczeństwa produktu. Nie jest też samodzielną, pełną oceną legalności. Nie należy jednak odwracać tego zastrzeżenia i usprawiedliwiać każdej rozbieżności „opóźnieniem urzędu”. Przyczyna braku konkretnej informacji pozostaje nieustalona, dopóki nie ma odpowiednich wyjaśnień.

Trzy dokumenty, trzy różne pytania

• Wykaz zgłoszeń: jakie informacje o zgłoszeniu zostały publicznie udostępnione w określonej wersji?
• Raport laboratoryjny: co oznaczono w opisanej próbce, jaką metodą i z jakimi ograniczeniami? Więcej wyjaśnia tekst o różnicy między etykietą „0 mg” a wynikiem badania.
• Komunikat o zagrożeniu: jakiego produktu, ryzyka i działań dotyczy ostrzeżenie? To osobna rola komunikatów UOKiK i Safety Gate.

Żaden z tych dokumentów nie powinien udawać pozostałych. W szczególności brak ostrzeżenia i obecność zgłoszenia, zestawione razem, nadal nie tworzą certyfikatu nieszkodliwości.

Jak uczciwie opisać ustalenie?

W notatce zachowaj adres źródła, datę wersji oraz datę dostępu. Oddziel treść dokumentu od własnego wniosku. Zamiast pisać „urzędowo bezpieczny”, wskaż dokładnie, co opublikowano i czego nie sprawdzono. Gdy ktoś powołuje się na wpis jako na aprobatę urzędu, poproś o dokument potwierdzający właśnie tę aprobatę, nie tylko o powtórne pokazanie tabeli. Ten sposób czytania źródeł służy weryfikacji twierdzeń, nie wyborowi produktu do używania.